TEATRY
 
.....

 

.....
TEATR WIELKI REPERTUAR  
 .......
Adres  ul. Fredry 9
Telefon  852-82-91
Biuro Obsługi Widza  852-82-91, 852-08-25
Kasa czynna  Wt.-Sob. 13-19, Niedz. 16-19
  INDEKS

Teatr Wielki w Poznaniu zainaugurował działalność ostatniego sierpnia 1919 roku spektaklem Moniuszkowskiej ,,Halki. Scena mieszcząca się w neoklasycystycznym gmachu projektu monachijskiego architekta Maxa Littmanna służyła też przez krótki czas dramatowi. W bogatej działalności artystycznej nie zabrakło miejsca na koncerty symfoniczne, niejednokrotnie z udziałem najwybitniejszych polskich instrumentalistów. Przedwojenne dzieje opery wyznaczają kolejne kadencje dyrektorskie: Adama Dołżyckiego, Piotra Stermicza-Valcroziaty, Zygmunta Wojciechowskiego i Zygmunta Latoszewskiego, którego działalność została przerwana wybuchem wojny. Repertuar opery w pierwszym dwudziestoleciu obejmował utwory kompozytorów polskich oraz dziewiętnastowieczną klasykę opery włoskiej, francuskiej i niemieckiej - zrealizowano 12 prawykonań oper i baletów polskich (w tym prawykonanie baletu ,,Harnasie Karola Szymanowskiego) oraz osiemnaście polskich prawykonań oper i operetek, między innymi: ,,Cosi fan tutte Mozarta, ,,Ariadna na Naxos R. Straussa, ,,Kniaź Igor Borodina, ,,Nieszpory sycylijskie Verdiego, ,,Jaskółka Pucciniego, ,,Alcesta Glucka. W zespole wykonawców i realizatorów znajdowali się: Karol Urbanowicz, Maria Janowska-Kopczyńska, Zygmunt Szpingier, Maksymilian Statkiewicz, Bolesław Fotygo-Folański, Mieczysław Rozmarynowicz, obok których stawali wyśmienici goście: Jan Kiepura, Toti dal Monte, Mario Battistini, Wanda Wermińska, Ada Sari, Ewa Bandrowska-Turska, Adam Didur, Stefan Belina-Skupniewski, czy Pietro Mascagni. Po okupacyjnej przerwie, jesienią 1945 roku, poznańska opera, jako pierwsza w kraju, wznowiła działalność pod kierownictwem Zygmaunta Wojciechowskiego. Inauguracyjną premierą operową ,,Krakowiaków i Górali Karola Kurpińskiego (2 czerwca 1946 roku) poprzedził cykl koncertów i recitali w zniszczonym w wyniku działań wojennych gmachu. Począwszy od pierwszego pełnego powojennego sezonu artystycznego dyrekcję Teatru powierzono Zygmuntowi Latoszewskiemu. Wzbogacił on zespół solistów o wybitne głosy: Antoniny Kaweckiej, Stanisławy Zawadzkiej, Jerzego Sergiusza Adamczewskiego, Franciszka Arno czy Mariana Woźniczkę. Pod dyrekcjš Zygmunta Latoszewskiego po raz pierwszy w historii zespół występował poza własną siedzibą dając 35 przedstawień. Kolejnymi dyrektorami byli Zdzisław Górzyński, Walerian Bierdiajew (pierwsza zagraniczna podróż artystyczna zespołu opery poznańskiej w 1952 roku do Moskwy). Wśród solistów znajdowali się artyści tej miary co Barbara Kostrzewska, Halina Dudicz-Latoszewska, Wacław Domieniecki, Antonina Kawecka, Zofia Czepielówna, Franciszek Arno, Józef Prząda, wśród tancerzy - Irena Cieślikówna, Barbara Karczmarewicz, Maria Krzyszkowska, Teresa Kujawa, Stella Pokrzywińska, Conrad Drzewiecki, Witold Gruca, Władysław Milon, Eugeniusz Papliński, Józef Stancak, Leon Wójcikowski, dyrygent Henryk Czyż, reżyser Ludwik Rene, i in. Przez kolejnych dziewięć lat dyrekcję Teatru sprawował Zdzisław Górzyński, wzbogacając repertuar o pierwsze polskie wykonania oper i baletów, a także przyjęte z entuzjazmem premiery: ,,Holendra tułacza Wagnera, ,,Lakme Delibesa, ,,Cyrulika sewilskiego Rossiniego, ,,Manru Paderwskiego i inne. Robert Satanowski, kolejny dyrektor opery (w latach 1963-1969) przygotował polskie prapremiery oper ,,Katarzyna Izmaiłowa Szostakowicza, ,,Dziecko i czary Ravela, ,,Chowańszczyzny Musorgskiego, ,,Szkoły żon Libbermana oraz ,,Krwawych godów Szokolaya, a także po raz pierwszy w Polsce po II wojnie światowej ,,Tannhausera i ,,Tristana i Izoldę Wagnera. Kierowany przez Conrada Drzewieckiego zespół baletowy, z primadonną Olgą Sawicką, święcił triumfy zarówno w repertuarze klasycznym, jak i w wybitnych realizacjach utworów współczesnych. Dyrekcje Mieczysława Nowakowskiego (1969-1972) oraz Jana Kulaszewicza (1972-1978) wyznaczają kolejne premiery kreacjami baletowymi Olgi Sawickiej i Wiesława Kościelaka, Romy Juszkat i Przemysława Śliwy oraz operowymi Krystyny Kujawińskiej, Stanisława Romańskiego, Aleksandra Burandta, Barbary Zagórzanki, Ewy Werki, Józefa Kolesińskiego i in. Zespół niejednokrotnie prezentował repertuar baletowy oraz opery polskie na scenach zagranicznych. Mieczysław Dondajewski, pełniący funkcję dyrektora w latach 1978-1992, budował repertuar teatru dbając o jego różnorodność stylistyczną, bogactwo form a nade wszystko - zachowanie proporcji elementów składowych spektaklu, należne wyeksponowanie strony inscenizacyjnej, obrazu środków gry aktorskiej i zestrojenie z muzyką. Zespół opery poznańskiej prezentował najciekawsze spektakle ze swojego repertuaru na renomowanych scenach Europy oraz międzynarodowych festiwalach muzyczno-teatralnych w Pradze, Wiesbaden, Dreźnie, Brighton, Sofii, Moskwie, Berlinie, Petersburgu. W latach 1992-1995 dyrektorem naczelnym Teatru był Władysław Radomski, ekonomista mający u swego boku zastępcę do spraw artystycznych - muzykologa Macieja Jabłońskiego. Teatr otrzymał dyrekcję o odmiennym od dotychczasowego modelu strukturalnym, kierując się ideą maksymalnego wzbogacania pozycji repertuarowej sięgnięto po rzadziej wykonywane pozycje operowe, czy formy kameralne realizowane w ramach Sceny Kameralnej Teatru Wielkiego, niekonwencjonalne i kontrowersyjne inscenizacje operowej klasyki, bądź też recitale wokalne. Od stycznia 1995 roku na czele Teatru stoi Sławomir Pietras, dyrektor naczelny, jego zastępcą jest Jerzy Bojar, dyrektorem artystycznym Marek Weiss-Grzesiński. Budowany pod tym kierownictwem repertuar Teatru uwzględnia różnorodność stylistyczną a także rozmaitość uprawianych w ramach teatru operowego form muzyczno-teatralnych - tak powstało wiele realizacji dotychczas określanych mianem wybitnych - cenionych przez krytykę i znakomicie przyjmowanych przez publiczność polską i obcą, począwszy od premiery ,,Elektry Mikisa Theodorakisa, poprzez inne inscenizacje, niejednokrotnie oklaskiwane również za granicą. Zespół opery poznańskiej stale gości na wielu festiwalach muzycznych, teatralnych i baletowych - w Belgii, Bułgarii, Finlandii, Francji, Holandii, Jugosławii, Niemczech, Rumunii, Szwajcarii, we Włoszech i państwach leżących za wschodnia granicą. Zespół Teatru Wielkiego wraca z tych podróży artystycznych z wieloma nagrodami i wyróżnieniami., m.in. ,,Złotą Różą Fundacji Świętego Jerzego w Wenecji czy specjalną nagrodą Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego w Salsomaggiore za kreowanie dzieł Verdiego. Tradycją stały się organizowane w jedną niedzielę każdego miesiąca Poznańskie Warsztaty Operowe - prowadzone przez Sławomira Pietrasa. Spotkania poświęcone różnorakim aspektom realizowania teatru operowego przybliżają go melomanom, odsłaniają jego tajniki i rozbudzają zainteresowanie operą wśród najmłodszych pokoleń.

  INDEKS  AKTUALNY REPERTUAR  

  M. Rutkowski - strona domowa web design (c) Copyright
Webmaster