Olimpijczycy na poznańskich cmentarzach

PAWEŁ BAUMANN (1983-2016),

kajakarz, olimpijczyk z 2004 i 2008 r.

Urodził się 11 czerwca 1983 w Poznaniu. Wychowanek klubu "Posnania" Poznań i jego reprezentant w latach 2000-2003. Od 2004 r. zawodnik "Zawiszy" Bydgoszcz. Dwukrotny olimpijczyk (2004, 2008). Jako junior był brązowym medalistą mistrzostw Europy (2000 w konkurencji K-2 500 m) i mistrzostw świata (2001 w konkurencji K-2 500 m). Czterokrotny medalista mistrzostw świata (K4 1000m - srebro 2006 i 2007 oraz brąz 2005, K4 500m brąz 2006) i mistrzostw Europy (K4 1000m - brąz 2004 i 2005), wielokrotny mistrz Polski. Zmarł 21 października 2016 r..


KAZIMIERZ GÓRECKI (1954-1977),

kajakarz, olimpijczyk z 1976r.

Urodził się 17 stycznia 1954r. w Strączynie, W czasie swojej kariery zawodniczej reprezentował klub Orzeł Wałcz. W latach 1974-1975 trzykrotnie był mistrzem Polski w konkurencji K-4 na dystansie 1000 metrów. Był dwukrotnym brązowym medalistą mistrzostw świata w 1974 roku w sztafecie K-1 4 x 500 m (z Andrzejem Matysiakiem, Ryszardem Oborskim, Grzegorzem Śledziewskim) oraz w wyścigu K-4 na dystansie 1000 m (z Grzegorzem Kołtanem, Andrzejem Matysiakiem i Ryszardem Oborskim). Trzykrotny finalista mistrzostw świata w konkurencji K4 1000m w: 1973, 1974 i 1975 roku.

Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w roku 1976 wystartował w konkurencji K-4 na dystansie 1000 metrów (z Henrykiem Budziszem, Grzegorzem Kołtanem, Ryszardem Oborskim), zajmując 5 miejsce. Mąż olimpijki Marii Kazaneckiej-Góreckiej

Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[1] (pole 28, kwatera 1).

Zmarł 26 czerwca 1977 r. w Poznaniu.


NARCYZ MACIASZCZYK (1929-1985),

hokeista na trawie, olimpijczyk z 1952 i 1960 r.

Urodził się 19 lipca 1929 r. w Gnieźnie. Hokej na trawie zaczął uprawiać w 1946 r. w klubie "Chrobry" Gniezno. Od 1949 r. do 1952 r. grał w gnieźnieńskiej "Spójni", w latach 1953-1954 w OWKS Wrocław, a następnie do 1964 r. w "Grunwaldzie" Poznań. Sześciokrotny mistrz Polski: 1949, 1950, 1951, 1952, 1954, 1955. W latach 1949-1963 w drużynie narodowej rozegrał pięćdziesiąt meczów. Był dwukrotnym olimpijczykiem. Grał w drużynie narodowej, która w 1952 r. na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach zajęła szóste miejsce na dwanaście startujących zespołów, a na igrzyskach olimpijskich w 1960 r. w Rzymie miejsce dwunaste.

Zmarł 22 grudnia 1985 r. w Poznaniu.


RYSZARD MARZEC (1931-1972),

hokeista na trawie, olimpijczyk z 1952 i 1960 r.

Urodził się 26 grudnia 1931 r. w Gnieźnie. Hokej na trawie zaczął uprawiać w 1945 r. w klubie "Stella" Gniezno, w którego barwach występował do 1952 r. W latach 1953-1954 był zawodnikiem OWKS Wrocław a następnie do 1970 r. "Grunwaldu" Poznań. Ośmiokrotny mistrz Polski: 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1954, 1955, 1966. W latach 1950-1965 w drużynie narodowej rozegrał sześćdziesiąt meczów. Był dwukrotnym olimpijczykiem. Grał w drużynie narodowej, która w 1952 r. w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach zajęła szóste miejsce na dwanaście startujących zespołów, a na igrzyskach olimpijskich w 1960 r. w Rzymie miejsce dwunaste. W drużynie narodowej od 1952 r. do 1965 r. pełnił funkcję kapitana. W ogłoszonej przez Polski Związek Hokeja na Trawie w 1970 r. liście najlepszych polskich hokeistów 25-lecia PRL. znalazł się na pierwszym miejscu. Zmarł 30 czerwca 1972 r. w Poznaniu.


RAFAŁ PISZCZ (1940-2012),

kajakarz, olimpijczyk z 1964, 1968 i 1972 r.

Urodził się 24 października 1940 r. w Poznaniu. Kajakarstwo zaczął uprawiać w 1955 r. w klubie "Warta" Poznań, w którego barwach występował przez cały okres swojej kariery sportowej. Zaliczany jest do najwybitniejszych polskich kajakarzy w historii tej dyscypliny. W latach 1964-1974 zdobył dwadzieścia pięć tytułów mistrza Polski. Ośmiokrotny finalista mistrzostw świata i trzykrotny mistrzostw Europy. Jako olimpijczyk debiutował na igrzyskach olimpijskich w 1964 r. w Tokio, na których startując w konkurencji K-4 1000 m doszedł do półfinału. Na igrzyskach olimpijskich w 1968 r. w Meksyku wraz z Ewaldem Januszem, Ryszardem Marchlikiem i Władysławem Zielińskim w K4 1000 m zajął ósme miejsce. W swym trzecim starcie olimpijskim w 1972 r. w Monachium wraz Władysławem Szuszkiewiczem zdobył brązowy medal w K2 1000 m. Był to pierwszy medal olimpijski w historii wielkopolskiego kajakarstwa. Zwycięzca plebiscytu Expressu Poznańskiego na najlepszego sportowca Wielkopolski (1972 r.). W trakcie wyczynowego uprawiania sportu w 1970 r. ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz uzyskał uprawnienia trenerskie w poznańskiej AWF. Po zakończeniu w 1974 r. kariery sportowej był nadal związany z kajakarstwem jako trener i działacz społeczny. Udzielał się w pracach organizacyjnych swego macierzystego klubu. W latach 1982-1993 i 2004-2008 piastował funkcję prezesa Wielkopolskiego Związku Kajakowego. Pełnił także obowiązki wiceprezesa Polskiego Związku Kajakowego oraz prezesa Wielkopolskiej Fundacji Kajakowej. Był członkiem Trybunału Arbitrażowego do spraw Sportu przy Polskim Komitecie Olimpijskim. W 1984 r. uzyskał uprawnienia sędziego międzynarodowego w kajakarstwie klasycznym. Jako sędzia uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w 1996, 2000, 2004 i 2008 roku. Zmarł 12 września 2012 r. w Poznaniu.


ALEKSNADER POLUS (1914-1965),

bokser, olimpijczyk z 1936 r.

Urodzony 1 lutego 1914 w Dortmundzie. Wychowanek klubu "Warta" Poznań i jego reprezentant w latach 1929-1933, a następnie zawodnik "Warszawianki". Jako pierwszy polski pięściarz w 1937 r. w Mediolanie zdobył tytuł mistrza Europy (kategoria piórkowa). Trzykrotnie wywalczył mistrzostwo Polski: 1932 i 1933 w wadze koguciej, a 1935 w wadze piórkowej. W 1936 był także wicemistrzem Polski w wadze piórkowej.

Dwukrotnie z zespołem Warty wywalczył drużynowe mistrzostwo Polski w 1932 i 1933 roku. W reprezentacji Polski wystąpił 6 razy w latach 1932-1936, odnosząc 3 zwycięstwa, 1 remis i przegrywając walki 2.

Reprezentował Polskę na igrzyskach olimpijskich w Berlinie 1936, gdzie dotarł do ćwierćfinału. Przegrał z późniejszym mistrzem olimpijskim, Argentyńczykiem Oscarem Casanovasem.

W 1939 po kampanii wrześniowej, został internowany w Rumunii, w latach 1940-1945 walczył tam jako zawodowiec. Po powrocie do Polski w 1945 roku został zdyskwalifikowany za przekroczenie praw amatorskich. Powrócił na ring w 1947 walcząc jako amator do zakończenia swojej kariery.

Bilans walk na ringu to: 125 walk, 105 wygranych, 15 przegranych i 5 remisów.

Zmarł 13 lutego 1965 r. w Poznaniu.


MARIAN SIEJKOWSKI (1940-1990),

wioślarz, trener, olimpijczyk z roku 1964 i 1972

Urodzony 29 sierpnia 1940 w Poznaniu. Wychowanek TW Polonia Poznań, później zawodnik wrocławskiego AZS.

Uczestnik mistrzostw świata w latach:

  • 1962 - 4. miejsce dwójka bez sternika oraz 6 miejsce dwójka ze sternikiem
  • 1966 - 9. miejsce czwórka ze sternikiem
  • 1970 - 6. miejsce w osadzie ósemek

Uczestnik mistrzostw Europy w latach:

  • 1962 - 10. miejsce dwójka bez sternika,
  • 1964 - 3. miejsce dwójka ze sternikiem (partnerzy: Kazimierz Naskręcki, sternik Stanisław Kozera),
  • 1965 - 8. miejsce dwójka ze sternika

Dwukrotny uczestnik igrzysk olimpijskich:

Po zakończeniu kariery sportowej podjął pracę trenera. Był m.in głównym trenerem reprezentacji Niemiec. Zmarł 31 października 1990. Został pochowany na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu (pole 44, kwatera 4).


ZDZISŁAW WOJDYLAK (1929-1987),

hokeista na trawie, olimpijczyk z 1952 i 1960 r.

Urodził się 3 października 1929 r. w Inowrocławiu. Hokej na trawie zaczął uprawiać w 1947 r. w klubie "Lechia" Poznań, w którego barwach występował do 1953 r., a następnie był zawodnikiem OWKS Wrocław (1953-1954) i "Grunwaldu" Poznań (1955-1970). Był trzykrotnym mistrzem Polski (1954, 1955, 1966) i trzykrotnym wicemistrzem Polski (1958, 1959, 1963). W latach 1952-1967 w reprezentacji Polski rozegrał pięćdziesiąt jeden meczów. Dwukrotny olimpijczyk. Grał w drużynie narodowej, która w 1952 r. na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach zajęła szóste miejsce, a na igrzyskach olimpijskich w 1960 r. w Rzymie miejsce dwunaste. Z powodzeniem uprawiał także hokej na lodzie w AZS Poznań w barwach których w 1953 r. zdobył akademickie mistrzostwo Polski. W tym też roku wystąpił w reprezentacji Polski na akademickich mistrzostwach świata. Zmarł 26 października 1987 r. w Poznaniu.

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, żeby czytać dalej