Zofia Sokolnicka, SMS pod numer 4320 o tresci PS107 lub telefon pod numer 61 646 33 44

Jedna z najwybitniejszych kobiet w polskim życiu publicznym pierwszych dziesięcioleci XX wieku. Absolwentka poznańskiej Wyższej Szkoły Żeńskiej Anny i Anastazji Danysz. Przed 1914 r. była zaangażowana w tajne polskie nauczaniu (Tow. "Warta"). Podejmowała się też licznych przedsięwzięć organizacyjnych, działała m. in. w Towarzystwie "Lutnia" i Towarzystwie Czytelni Ludowych. Współtworzyła Czytelnię dla Kobiet, Związek Kobiet pracujących w przemyśle, handlu i służbie domowej, a w 1909 r. Zjednoczenie Polskich Kobiecych Towarzystw Oświatowych w Rzeszy Niemieckiej. Wraz z Marią Brownsfordówną napisała podręcznik dla nauczycieli "Jak uczyć dzieci czytać i pisać po polsku". Należała do inicjatorów powołania Towarzystwa Opieki Rodzicielskiej, kierującego polskimi działaniami oświatowymi z ramienia Ligi Narodowej, do której należała od 1903 r. Sprawowała opiekę nad tajnymi organizacjami młodzieżowymi, m in. nad Towarzystwem Tomasza Zana i żeńską drużyną harcerską im. Emilii Plater.

W trakcie I wojny światowej pełniła rolę emisariuszki poznańskiego środowiska politycznego. Utrzymywała kontakt z formującym się w Szwajcarii ośrodkiem, z którego wyłonił się później Komitet Narodowy Polski. W odrodzonym państwie polskim jako jedna z niewielu kobiet piastowała nieprzerwanie od 1919 do 1927 roku mandat poselski - najpierw sejmie ustawodawczym, następnie w sejmie I kadencji. Działała w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Oświatowej, wspierając energicznie młody Uniwersytet Poznański i współtworząc 20 ustaw. Po jej śmierci powstał w Poznaniu Fundusz im. Zofii Sokolnickiej, którego środki przeznaczono na rzecz Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Dziewcząt.

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, żeby czytać dalej