• jadaczkować wych. z użycia, iron. lub pogardl. [kłócić się, pyskować]: Najmniej zdyscyplinowani są ci, co uciekli z domu. Oni wciąż jeszcze myślą, że są u mamusi i mogą jadaczkować bez końca. Nie jadaczkuj, ino bratku nie jadaczkuj, bo wylecisz! Zasłysz. Te dwie znów jadaczkują... czyste kwoki! Zasłysz.