• laczki powsz. 1. [domowe pantofle damskie i męskie bez napiętka]: Myślołem, że mnie laczkiem łupnie w ciymie, a óna jakby odżyła. Nie czekając na odpowiedź, komendant przeskoczył ostatni stopień i zbliżał się klapiąc głośno laczkami. W laczkach więc weszła babcia Pelasia. Gdy wyszłyśmy od obrazów, jeszcze raz się wróciła i patrzała, jak ludzie laczkami szurają. [...] że jak kobiecie kupisz papcie, albo laczki narzeczonej, to ci ucieknie, wiesz? [...] wyćpiół mnie jak przechodzony stary laczek. Ady sie, stary, nie wyćwiyrzaj! Weź z porcyneli tygo źwiyrza i laczki, które kejter zeżarł! Staśku dostanie laczki, a Hela... póńczochy. Inform. Czemu nie chodzisz po mieszkaniu w laczkach? 2. [przenośnie o przebitej oponie]: Na drugi dzień wszystko zapakowane i odjazd, a tu laczek z opony... W najbliższej stacji benzynowej zaopatrzyłem się w paliwo i z opony znów laczek. Bartek! W tylnim kółku masz laczek. Zasłysz.