• mara 1. pogardl.[łajza, człowiek rozlazły, bez charakteru]: Takie gnoje; on był, ta pułkownikowa, i te córy ymmm: rychtyś mary. Mówię na nią albo mara, albo miągwa. Kto ją dostanie, przegro. Inform. 2. wulg.[smród]: Zojcha była straszno, od ty mary rzygać mi sie chciało. Inform.fraz. puszczać, puścić marę wulg.[puścić bąka]: Wiara mglała w kościele: kadzidło, co chwile ktoś puszczoł mare. Nażarli sie po dugiym poście i tak w te piyrsze świynto Wielkanocy było. Inform.