• zaś 1. [w funkcji przysłówka: "potem, później, następnie"]: Bez łeb cie zdzieli i zaś co? Inform. Szwyndo się po nocach, a zaś w dziyń garuje. Inform. On zaś dostoł na głowe. Inform. Tyn kejter zaś im ućknuł. Zasłysz. Zaś obgadały z matkóm, że pojadóm banóm na bedki. Inform. 2. [w funkcji wzmocnienia ekspresji niektórych spójników i przysłówków]: Może zbyt mało miałem okazji stykania się, obserwowania tych prawdziwych poznaniaków mówiących "zaś ale". Chcioł ci mu na to Bzdawka [...] odszczeknąć, że nie jest zaś ale żaden marny zasrus, bo już dwa lata guli Cycerona siedzi wew Wyższej Sekundzie. Zaś potem jak się ino zwiedzieli endeki, to dalej one ciele szlachtować, żeby je przeciągnąć na swoją stronę [...]. Czechu robiuł u kowala. Zaś potym zaczón lotać za innóm robotóm. Inform. Co ma być to będzie, a co będzie, to sie zaś potym dowiycie. Inform. ◊ fraz. na zaś [na później]: Nie bierz tygu, zostow na zaś. Zasłysz. Zostaw se na zaś pómerańczko, teroz mosz tyle tegu wszyskiygu. Zasłysz.