grafika z logotypem Biuletynu Miejskiego

Biuletyn Miejski

Satyryk i pilot

Komisja Kultury i Nauki pozytywnie zaopiniowała projekty uchwał nazewniczych: skwer Bohdana Smolenia i ulicę Franciszka Jacha.

Bohdan Smoleń w programie kabaretu Tey "Zbiórka, czyli z rolnictwem na Tey" w siedzibie kabaretu przy ul. Woźnej - grafika artykułu
Bohdan Smoleń w programie kabaretu Tey "Zbiórka, czyli z rolnictwem na Tey" w siedzibie kabaretu przy ul. Woźnej

Skwer mający otrzymać imię Bohdana Smolenia znajduje się u zbiegu ulic Rybaki i Strzałowej. Jego patron urodził się 9 czerwca 1947 r. w Bielsku-Białej. W latach 1968-1977 występował w krakowskim kabarecie "Pod Budą" (był jego założycielem), z którym na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej w Świnoujściu w 1972 r. otrzymał główną nagrodę. Za namową Zenona Laskowika przeniósł się do Poznania i występował przez 7 lat w poznańskim kabarecie "Tey". Wraz z Krzysztofem Deszszyńskim, Marcinem Samolczykiem, Grzegorzem Reklińskim i Józefem Romkiem tworzył Kabaret Bohdana Smolenia. W latach 1999-2015 występował w serialu "Świat według Kiepskich". W 2002 roku był współtwórcą ogólnopolskiego Festiwalu "Zostań Gwiazdą Kabaretu", który istnieje do dziś i promuje twórczość młodych kabaretów. W roku 2007 założył fundację pod nazwą "Fundacja Stworzenia Pana Smolenia", która zajmuje się hipoterapią dzieci. Zmarł 15 grudnia 2016 r., spoczywa na cmentarzu w podpoznańskim Przeźmierowie.

Z kolei ulica odchodząca od styku ulic Głuszyna i Sypniewo ma otrzymać imię Franciszka Jacha, urodzonego się 28 stycznia 1894 r. w Januszkowie koło Żnina, powstańca wielkopolskiego i zasłużonego pilota. Franciszek Jach był pilotem i instruktorem w utworzonej w Ławicy I Wielkopolskiej eskadrze lotniczej (polnej). W czasie pobytu na wschodzie ppor. Jach zasłynął brawurowymi atakami na pozycje sowieckie i największą liczbą lotów bojowych. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W grudniu 1920 r. jako kapitan został dowódcą eskadry szkolnej w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych w Toruniu. W listopadzie 1922 r. został przeniesiony do 3 Pułku Lotniczego w Poznaniu. Zajmował się amatorsko szybownictwem, projektował i budował szybowce. Od 1929 r. służył w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie. 7 października 1931 r. ustanowił w Bezmiechowej w Bieszczadach szybowcowy rekord Polski, utrzymując się w powietrzu 3 godziny 12 minut i 16 sekund. W maju 1933 r. został przeniesiony w stan spoczynku. Po wybuchu II wojny światowej zmobilizowany, brał udział w kampanii wrześniowej, organizując obronę przeciwlotniczą na szlakach ewakuacji w Dęblinie, Zamościu i Lwowie. Czas II wojny światowej spędził w kraju, zajmując się działalnością konspiracyjną związaną z lotnictwem. Zmarł 13 maja 1944 r. w szpitalu w Lublinie na skutek ran doznanych podczas radzieckiego nalotu 11 maja 1944 r.

oprac. red.