Superseniorzy Poznańskiego Sportu 2017

Po ukończeniu studiów matematycznych na UAM w Poznaniu w 1966 roku rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Ekonomicznej (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu). W roku 1973 zapisał się do klubu kręglarskiego Czarna Kula w Poznaniu. W roku 1980 został mistrzem Wielkopolski, rok później mistrzem Polski. W latach 1981-1988 jako kapitan zdobył z drużyną mistrzostwo Polski. Ponad 30 razy reprezentował nasz kraj, między innymi na mistrzostwach świata. Od końca lat 70. do roku 1989 pełnił funkcję wiceprezesa Okręgowego oraz Polskiego Związku Kręglarskiego, a w latach 1989-1997 oraz 2004-2009 funkcję prezesa Związku. Od 2011 roku jest prezesem Czarnej Kuli oraz trenerem młodzieży. W 1975 roku uzyskał licencję sędziego, trzy lata później licencję sędziego międzynarodowego.


W 1959 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego (obecnie AWF), stając się zawodnikiem AZS Poznań. Mistrz Polski seniorów w biegu na 800 m (1965 rok), czterokrotny akademicki mistrz kraju. W latach 1958-1966 reprezentant Polski. Od 1966 do 1975 roku trener AZS Poznań, był także szkoleniowcem kadry juniorów i młodzieżowej PZLA. Nauczyciel akademicki w Studium WFiS Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (1972-2005), zastępca kierownika, a następnie kierownik. Uczestnik biegów maratońskich na pięciu kontynentach: trzy razy w Nowy Yorku, dwa razy w Chicago i Berlinie, a ponadto w Londynie, Paryżu oraz Super Maraton "Dwóch Oceanów": Kapsztad, Ateny, Sydney, Buenos Aires. Od 2005 roku honorowy członek AZS.


Piłkarz, trener, wychowanek Lecha Poznań od 1953 roku, w ekstraklasie zagrał 24 razy, ale pomagał klubowi także w czasach, gdy był on klubem drugo- i trzecioligowym. W okresie służby wojskowej występował we Flocie Gdynia, a potem znów w Lechu (1961-1969). Był grającym trenerem poznańskiej Polonii. W 1969 roku ukończył prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracę w roli szkoleniowca rozpoczął w 1971 roku. W roli asystenta Wojciecha Łazarka święcił triumfy z Lechem na początku lat 80., od 1985 do 1986 roku  prowadził Kolejorza samodzielnie  w ekstraklasie. Pracował też m.in. w Olimpii Poznań, Stali Mielec, Bałtyku Gdynia, GKS Bełchatów, Kotwicy Kórnik oraz Dyskobolii/Groclin Grodzisk Wielkopolski.


W roku 1967 roku, jako kierownik Spółdzielni Inwalidów "Zjednoczenie", współorganizowała pierwsze zajęcia sportowe dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, a w roku 1973 pierwszą spartakiadę inwalidów z inicjatywy Spółdzielni Sportowej Inwalidów "Start", przy której powstał poznański Oddział Olimpiad Specjalnych. Przygotowała zawodników z Poznania do udziału w Letnich Światowych Igrzyskach Special Olympics (Baton Rouge, 1983) i Zimowych Światowych Igrzyskach Special Olympics (Park City, 1985), w których zawodnicy wystąpili po raz pierwszy, reprezentując Polski Program Olimpiad Specjalnych. Od 1999 roku przewodnicząca Rady Opiekuńczo-Doradczej działającej przy Oddziale Regionalnym OSP Wielkopolskie-Poznań.


Znakomity koszykarz AZS Poznań. Z bratem Czesławem stanowili trzon zespołu prowadzonego przez Stanisława Szafarkiewicza, który w sezonach 1964/65 i 1967/68 grał w ekstraklasie i drugiej lidze. W roku 1959 ukończył Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego Poznaniu, a w roku 1967 rozpoczął pracę jako nauczyciel wychowania fizycznego na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Był przewodniczącym ds. Sportu i Turystyki Uczelnianej Rady Młodzieży na Akademii Ekonomicznej. W latach 1972-1989 był kierownikiem Studium WF. W opinii studentów niezwykle sumienny i pracowity nauczyciel, trener i wychowawca. Odznaczony Złotą Odznaką AZS (1972) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1988).


Dziennikarz sportowy, sprawozdawca radiowy. Absolwent UAM - z wykształcenia magistet etnografii, ale od zawsze związany z dziennikarstwem sportowym. Pracę redakcyjną rozpoczął w "Gazecie Zielonogórskiej", od 1972 roku związany z poznańskimi mediami: w latach 1972-1980 pracował w "Gazecie Poznańskiej", a potem przez 10 lat był komentatorem poznańskiej rozgłośni Polskiego Radia, czyli obecnego Radia Merkury. Pracował także w "Expressie Poznańskim". Laureat Srebrnego Pióra Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich z 1978 roku. Jest także autorem jubileuszowych monografii m.in. Warty Poznań i Wielkopolskiego Związku Piłki Nożnej. Barwna postać środowiska dziennikarzy sportowych stolicy Wielkopolski.


Prezes Wielkopolskiego Związku Piłki Nożnej w latach 1984-1997. W młodości piłkarz i hokeista na trawie. W 1957 roku został działaczem Okręgowego Kolegium Sędziów i rozpoczął ponad 20-letnią karierę sędziowską. Jeden z najlepszych polskich arbitrów. W 1976 roku został wyróżniony Kryształowym Gwizdkiem. W latach 1969-1979 sędzia międzynarodowy, wielokrotnie prowadził mecze na arenie międzynarodowej. Otrzymał również nominację na sędziego turnieju piłkarskiego igrzysk olimpijskich w Montrealu w 1976 roku. Po zakończeniu kariery arbitra był egzaminatorem sędziowskim UEFA. Przez cztery kadencje był członkiem Zarządu PKS, a przez trzy - członkiem Zarządu PZPN.


Absolwent III LO im. Jana Kantego w Poznaniu, a potem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Ukończył podyplomowe Studium Organizacji i Zarządzania w Poznaniu. W młodości uprawiał lekką atletykę i sporty motorowe. Wywalczył między innymi tytuł młodzieżowego motocyklowego mistrza Poznania w klasie 125. Jest wręcz legendą Urzędu Miasta Poznania. Przepracował w nim 32 lata, najpierw w Wydziale Spraw Lokalowych, a potem od 1976 roku do końca grudnia 1999 roku w Wydziale Kultury Fizycznej i Sportu. Przez wiele lat szef tego Wydziału. Był członkiem Zarządu Wielkopolskiej Federacji Sportu, Akademickiego Związku Sportowego i Warty Poznań


Medalista mistrzostw Polski i akademickich mistrzostw Polski w lekkiej atletyce. Rekordzista okręgu poznańskiego w biegu na 200 m przez płotki. Wieloletni działacz i trener Akademickiego Związku Sportowego. W latach 1977-1981 kierownik sekcji lekkiej atletyki w Bałtyku Gdynia, gdzie trenowało wielu reprezentantów Polski i olimpijczyków. Po powrocie nadzorował budowę hali lekkoatletycznej AZS w Poznaniu, w której do dzisiaj trenują olimpijczycy, m.in. sprinterska grupa trenera Tadeusza Osika oraz Żaneta Glanc, Joanna  Fiodorow, Szymon Ziółkowski i Paweł Fajdek oraz chodziarz Łukasz Nowak. W przeszłości członek Zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki i Wielkopolskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki. Członek AZS od 1949 roku.


Znakomity rugbysta, ale przygodę ze sportem rozpoczął od gimnastyki sportowej w Kolejarzu Poznań, trenował też wioślarstwo w KW 04 i boks w Polonii Poznań. W rugby grał w Posnanii (1958-1962), AZS WSWF (1962) i Polonii (1963-1977), z którą zdobywał złote medale mistrzostw Polski w 1971, 1974, 1975, 1976 roku; zdobywca Pucharu Polski w 1971 i 1975 roku. W reprezentacji Polski seniorów rozegrał 13 spotkań oficjalnych, występował na pozycji młynarza i filara. W przeszłości wiceprezes Posnanii, wieloletni członek zarządu i prezydium klubu (1982-2004), członek zarządu Polskiego Związku Rugby (1991-1995). Absolwent Politechniki Poznańskiej.


Trenowała gimnastykę sportową w MKS Poznań oraz skoki do wody w AZS Poznań, zdobywając medale w mistrzostwach Polski. Po ukończeniu studiów w WSWF w Poznaniu w roku 1965 rozpoczęła pracę w sekcji pływackiej Lecha Poznań. W latach 1976-1987 pełniła funkcję trenera koordynatora sekcji pływackiej w Posnanii. W roku 1987 rozpoczęła tworzenie struktur organizacyjnych i sportowych nowej dyscypliny - pływania synchronicznego w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Poznaniu. Przez 20 lat pełniła funkcję przewodniczącej Komitetu Pływania Synchronicznego w Polskim Związku Pływackim, przyczyniając się zdecydowanie do rozwoju tej dyscypliny w Polsce.


W latach 1970-76 pełnił funkcje v-ce Prezesa K.S. Czarna Kula Poznań. Od 1976 do 1996 roku był Prezesem Okręgowego Związku Kręglarskiego w Poznaniu. W tym okresie kręglarze Czarnej Kuli zdobyli 21 tytułów Drużynowego Mistrza Polski, a reprezentacja Okręgu Poznańskiego 5 krotnie zdobywała Puchar Polski dla najlepszego Okręgu Kręglarskiego w kraju. Nawiązano również współpracę z okręgami w Hannoverze, Berlinie i Brnie a także rozgrywano Kręglarskie Turnieje Miast Targowych w Poznaniu, Brnie i Lipsku. Prezes Honorowy Okręgowego Związku Kręglarskiego w Poznaniu, członek Honorowy Polskiego Związku Kręglarskiego. Swoją postawą dalej wspiera ruch kręglarski.


Przygodę z pięściarstwem rozpoczynał z klubem Zjednoczeni Bydgoszcz, potem reprezentował też barwy Brdy Bydgoszcz, Legii Warszawa i Budowlanych Poznań. Pierwszą walkę stoczył w Warszawie z ówczesnym wicemistrzem Polski Jerzym Patorą. Po jego niespodziewanej wygranej "Przegląd Sportowy" napisał, że 16-letni Zbyszek Nowak jest nadzieją polskiego boksu. Artykuł ten był dla niego dodatkową zachętą do uprawiania tej dyscypliny sportu. W swej karierze stoczył 221 walk, z których wygrał 199. Czterokrotny mistrz okręgu pomorskiego i wielkopolskiego, dwa razy był wicemistrzem Polski, dwa razy zdobył brązowy medal, wywalczył także dwa złote medale w drużynowych mistrzostwach Polski. Przez 25 lat (do 2014 roku) był prezesem Poznańskiego Klubu Seniora.


Lekkoatleta Warty Poznań. Szósty na mistrzostwach Polski w 1953 roku na 3000 m z przeszkodami, rekordzista Polski w sztafetach 4x800 m w 1953 i 3x1000 m w 1955 roku, ośmiokrotny rekordzista Wielkopolski oraz mistrz Wielkopolski na 3000 m z przeszkodami i w biegach przełajowych. Trener I klasy, szkoleniowiec w KS Warta Poznań, wychowawca wielu znakomitych zawodniczek i zawodników. Starszy wykładowca wychowania fizycznego na Akademii Medycznej. Obecnie, w wieku 87 lat, jest pracownikiem technicznym w Studium Wychowania Fizycznego i Sportu oraz prowadzi zajęcia z gier sportowych dla pracowników Uniwersytetu Medycznego. Prezes Koła Seniorów Lekkoatletów przy KS Warta.


W 1958 roku ukończył Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W 1968 roku był uczestnikiem kursu trenerskiego w Institut National des Sports Stage de Rugby w Paryżu. W latach 1962-1983 prowadził sekcję rugby w Posnanii, zdobywając wicemistrzostwo Polski w 1962 roku, Puchar Polski w 1974 oraz mistrzostwo Polski juniorów w latach 1969 i 1974. Pierwszym sportowym wyborem była jednak lekka atletyka w Nadwiślaninie w Chełmnie. Trenował skok w dal oraz sprint. Był znakomitym trenerem, ale też znakomitym nauczycielem wychowania fizycznego (1958-2001). Przed przejściem na emeryturę pełnił funkcję zastępcy kierownika Studium Wychowania Fizycznego Politechniki Poznańskiej.


Wybitny sędzia, kwalifikator, komisarz i działacz Polskiego Związku Koszykówki oraz Wielkopolskiego Związku Koszykówki. Grał w koszykówkę w poznańskiej Warcie, pierwszy mecz sędziował w 1954 roku. Na szczeblu okręgowym poprowadził 2313 spotkań, a na szczeblu centralnym 223, wszystko to zostało udokumentowane. Aktywnie działał przy organizacji wielu imprez koszykarskich organizowanych w Poznaniu, między innymi mistrzostw Europy kobiet. Prowadzone przez niego działania przyczyniły się w ogromnym stopniu do popularyzacji koszykówki, co zaowocowało wzrostem liczby drużyn i zawodników uczestniczących w rozgrywkach, inspirował on bowiem i pomagał w powstawaniu nowych drużyn i klubów. 


W AZS od 11 czerwca 1946 roku, startował na mistrzostwach Polski w żeglarstwie i bojerach. Jest sternikiem morskim i sędzią regatowym. Od 1949 r. instruktor żeglarstwa, przeszkolił społecznie ponad 2000 kandydatów na stopnie żeglarskie. W macierzystej sekcji AZS Poznań pełnił różne funkcje, był kapitanem sportowym, zastępcą kierownika sekcji i wreszcie przez 12 lat komandorem sekcji. W latach 1951-1992 był członkiem zarządu  oraz prezydium Środowiskowego Zarządu AZS w Poznaniu. We władzach Wielkopolskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego działał w latach 1951-1986. Inicjator budowy jachtu pełnomorskiego (Polonus) dla akademickiego środowiska żeglarskiego Wielkopolski, członek i założyciel fundacji "Żegluj z Nami - Polonus".


Ukończył Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego w Poznaniu w 1964 roku, od 1983 doktor nauk wychowania fizycznego, instruktor gimnastyki leczniczej i rehabilitacji ruchowej, narciarstwa, jeździectwa, trener pływania i rugby. Był dyrektorem w KS Posnania Poznań, kierownikiem Studium WFiS Akademii Muzycznej, prezesem i dyrektorem oddziału wielkopolskiego Olimpiad Specjalnych, założycielem i prezesem Stowarzyszenia "Niepełnosprawni-Normalna Sprawa". Otrzymał wiele nagród za swoją działalność naukową w zakresie kultury fizycznej. Wicemistrz Polski w rugby w 1962 r., osiem razy zagrał w reprezentacji Polski seniorów, sędzia i trener rugby w Polonii i Posnanii. Bije rekordy w samotnym pływaniu kajakiem. Od 1962 roku do dzisiaj -  wolontariusz wśród osób niepełnosprawnych.

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, żeby czytać dalej