• chachulić ekspr. [kręcić, mataczyć]: On coś chachuli! oświadczył. Papiery zgadzały się, nie można było im nic zarzucić. On chachuli, panie poruczniku! obstawał sierżant. Już nie szło ujechać i wiara postanowiła, że jak co, to nie byndom chachulić. To robota redaktora Poszwińskiego powiedział rozgoryczony. Niby też komisarz, a nie ma śmiałości pisać prawdy. Ksiądz prałat zakazał, więc hachuli, jak umie.