O "Kronice Miasta Poznania"

"Kronika Miasta Poznania" to kwartalnik wydawany od 1923 r., który mocno akcentuje swoją obecność w kulturalnym krajobrazie stolicy Wielkopolski. Jest jednym z najstarszych, o ile nie najstarszym, pismem regionalistyczno-historycznym w kraju. Od ponad ćwierć wieku wszystkie numery pisma mają nowoczesny, monograficzny charakter. Wielkim atutem kwartalnika jest umiejętne łączenie problematyki stricte lokalnej z podejmowaniem zagadnień związanych z szerszymi tematami historycznymi. Ten sukces jest możliwy dzięki ścisłej współpracy poznańskiego środowiska naukowego, stanowiącego główne zaplecze "Kroniki", z pracownikami miejskich instytucji kultury, przedstawicielami społeczności lokalnych, kronikarzami miejscowego życia czy autorami wspomnień. I choć w "Kronice" dominuje tematyka szeroko rozumianych nauk historycznych (historia, historia sztuki, archeologia, archiwistyka, muzealnictwo), to poszczególne numery mają zazwyczaj charakter interdyscyplinarny.

Najnowszy tom "Kroniki Miasta Poznania": Poznań morowy

Zarazy - niszczycielskie choroby szerzące się w niekontrolowany sposób i niedające się zdławić - towarzyszyły ludziom od zawsze. Dżuma, cholera, różne odmiany grypy to tylko te najlepiej znane. Próbę uchwycenia epidemii nawiedzających Poznań od średniowiecza do połowy XX wieku stanowi pierwsza część najnowszej "Kroniki Miasta Poznania". Historia pokazuje, że kiedy zaraza wkraczała do miasta, zawieszano handel i rzemiosło, zamykano szkoły, gospody, niektóre kościoły, zakazywano zgromadzeń. W podobnych realiach, choć z przerwami na "nową normalność", żyjemy od ponad roku - od momentu, kiedy świat sparaliżowała informacja o rozprzestrzeniającym się wirusie SARS-CoV-2. Doświadczenie pandemii i jej skutków dotknęło nas wszystkich. O szkole, instytucjach kultury, szpitalu tymczasowym na MTP, kościele i pracy w dobie covidu opowiada druga część "Kroniki".    

Załączniki