• ejber wych. z użycia, wyzyw. [mężczyzna silnej postury, nieokrzesany, pełen temperamentu; też o chuliganie]: Rosłem na coraz potężniejszego ejbra. Rozpierało mnie wewnętrznie, coś chciałem robić, działać. Mówili, że ejber taki, żadnej dziewczynie nie przepuści, ale Ewka go uskromniła. Inform. Napadły go ejbry na Wojciechu i mu nałuzgali. Inform.