Baroque Project 2026 prof. Jarosław Bręk in memoriam Georg Friedrich Händel Messiah HWV 56
-
Centrum Informacji Kulturalnej
ul. F. Ratajczaka 44, 61-728 Poznań
poniedziałek-piątek 10:00-18:00; sobota 10:00-17:00; niedziele i święta nieczynne
Oratorium Mesjasz Georga Friedricha Händla należy do najwybitniejszych dzieł muzycznych epoki baroku, a jego prawykonanie miało miejsce w 1742 roku w Dublinie. Od tamtego momentu jego popularność nie słabnie.
Aby zrozumieć okoliczności powstania tego wyjątkowego utworu, cofnijmy się do roku 1712, gdy dwudziestosiedmioletni wówczas Händel wyjechał z ojczystych Niemiec do Anglii. Zyskał tam wielką sławę, którą przynosiły mu dzieła operowe, takie jak: Rinaldo, Il Pastor Fido, Teseo czy Amadigi. Z czasem jednak popularność włoskiej opery słabła, do czego przyczyniał się obcy język libretta (niezrozumiały dla odbiorców). Wychodząc naprzeciw potrzebom publiczności, w 1728 roku Johann Christoph Pepusch skomponował Operę żebraczą, do angielskiego libretta autorstwa Johna Gaya. Dzieło przełomowe, o balladowej formie z dialogami mówionymi, wyśmiewało pompatyczność włoskiej opery i zapoczątkowało twórczość wokalno-instrumentalną z wykorzystaniem rodzimego języka. Händel, zainspirowany tymi zdobyczami, przeniósł je na grunt muzyki oratoryjnej i zaczął tworzyć dzieła w mowie zrozumiałej przez wyspiarską publiczność.
W roku 1732 r. skomponował pierwsze oratorium Esther, kolejnym było Deborah, a następnie Athalia, Saul oraz Israel in Egypt. Za dzieło życia Georga Friedricha Händla uważa się powstałe w 1741 roku oratorium Mesjasz, którego autorem tekstu jest Charles Jennens. Praca nad kompozycją trwała niespełna miesiąc, a jego prawykonanie odbyło się 13 kwietnia 1742 roku w Dublinie i odniosło ogromny sukces. W Londynie dzieło zaprezentowano 23 marca 1743 roku.
Mesjasz składa się z trzech części, z których każda zawiera odpowiednio pięć, siedem oraz cztery sceny. Pierwsza część traktuje o nadejściu Zbawiciela. W drugiej poznajemy historię życia Chrystusa, śmierci i jego zmartwychwstania, natomiast trzecia jest zapowiedzią zbawienia ludzkości. Najbardziej znanym fragmentem oratorium jest wieńczący drugą jego część chór Alleluja. Anglicy podczas jego prezentacji wstawali z miejsc, a prekursorem tego obyczaju był sam król Jerzy II. Tradycja ta rozlała się na wszystkie kraje i tak do dziś publiczność powstaje, podkreślając wyjątkowy nastrój tegoż jakże uroczystego "Alleluja".
- Wydarzenie bez barier: brak informacji
Pobierz baner (JPEG, 41,49 kB)