Instalacja Termicznego Przekształcania Odpadów Komunalnych - ITPOK

INFORMACJE OGÓLNE

ITPOK to nowoczesne, ekologiczne, bezpieczne rozwiązanie problemu odpadów komunalnych oraz ich efektywne wykorzystanie do produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Jedyna w Polsce spalarnia odpadów komunalnych zrealizowana na mocy umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, zawartej w dniu 8 kwietnia 2013 r. pomiędzy Miastem Poznań, a SUEZ Zielona Energia sp. z o.o. (na okres 25 lat). Instalacja wpisuje się w ideę zrównoważonego gospodarowania odpadami - jest ostatnim etapem postępowania z odpadami (po zapobieganiu powstawania odpadów i ich selektywnej zbiórce), w którym dzięki odzyskowi energetycznemu odpad staje się zasobem służącym do produkcji energii.

Realizacja ITPOK jest jednym z najważniejszych działań ekologicznych podjętych w związku z realizacją nowoczesnego sytemu gospodarowania odpadami w aglomeracji poznańskiej. Budowa ITPOK rozpoczęła się w kwietniu 2014 roku, natomiast od 30 grudnia 2016 roku nastąpiło rozpoczęcie eksploatacji Instalacji.

PARAMETRY TECHNICZNE

  • Wydajność/przepustowość -  210 000 ton odpadów rocznie   
  • Ilość linii termicznego przekształcania -       2 linie,
  • Nominalna wydajność jednej linii       -          13,5 Mg/h,
  • Nominalny czas pracy linii                 -          7800h/rok
  • Nominalna wartość opałowa             -          8400 kJ/kg
  • Typ spalanych odpadów:  komunalne zmieszane (tzw. resztkowe), niepodlegające segregacji i recyklingowi

PODSTAWOWE CELE

Zidentyfikowano następujące pozytywne efekty związane z budową instalacji  termicznego przekształcania odpadów komunalnych:

  • redukcja ilości odpadów komunalnych trafiających na składowisko
  • proces termicznego przetwarzania odpadów jest kwalifikowany jako odzysk (proces R1),
  • zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych,
  • zaoszczędzenie złóż węgla kamiennego,
  • produkcja energii elektrycznej i cieplnej,
  • odpady podprocesowe takie jak żużle mają zastosowanie gospodarcze np.w budownictwie drogowym, a popioły lotne są wykorzystywane jako podsadzka w kopalniach soli,
  • redukcja odorów i nieprzyjemnych zapachów,
  • skuteczniejsza ochrona wód gruntowych przed negatywnym działaniem odpadów komunalnych,
  • utworzenie nowych miejsc pracy w związku z uruchomieniem ITPOK,
  • powstanie nowego układu drogowego w rejonie instalacji.

WKŁAD INWESTORA

  • zaprojektowanie, sfinansowanie, wybudowanie  instalacji
  • zarządzanie instalacją przez 25 lat  zgodnie z pozwoleniami zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
  • utrzymanie instalacji w dobrym stanie technicznym
  • przekazanie ITPOK Miastu po upływie obowiązywania umowy - po upływie okresu
    25 lat eksploatacji od momentu oddania instalacji do użytkowania

WKŁAD MIASTA

  • wybudowanie nowego układu drogowego do instalacji,
  • dostarczanie odpowiedniej ilości odpadów,
  • uiszczanie wynagrodzenia za przetworzenie 210 000 ton odpadów rocznie
  • uzyskanie dofinansowania z funduszy unijnych

KOSZT INWESTYCJI

Łączny koszt inwestycji to ok. 832 mln zł. Finansowanie zapewnił partner prywatny, natomiast Miasto uzyskało dofinansowanie ze środków europejskich. Połączenie prywatnych finansów i pieniędzy unijnych to pionierskie rozwiązanie - tzw. finansowanie hybrydowe. Miasto Poznań pozyskało dofinansowanie z Unii Europejskiej w kwocie 330 mln zł w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2007-2013.

DODATKOWE INFORMACJE O PROJEKCIE

Prace budowlane rozpoczęły się dnia 16.04.2014 r., a zakończyły 15.01.2016, co oznacza, że budowa ITPOK trwała zaledwie (biorąc pod uwagę rozmiary i stopień skomplikowania tego typu inwestycji) 21 miesięcy. Wznoszenie ścian najwyższego budynku z wykorzystaniem metody szalunku ślizgowego, trwało jedynie 3,5 tygodnia w cyklu całodobowym. Przyrost konstrukcji żelbetowej kształtował się na poziomie 2 m na dobę (dziennie zużywano 130 m³ betonu). Bunkier, w którym gromadzone są odpady, to "schowana" w ziemi na 8 m głębokości, całkowicie szczelna betonowa fosa, której pojemność wystarczy na zgromadzenie zapasu odpadów na 8 dni nieprzerwanej pracy instalacji. Najwyższym punktem instalacji jest ściana oddzielająca hale kotła od hali bunkra, która sięga ponad 43,5 m wysokości. Przy budowie pracowało średnio 260 pracowników (w kulminacyjnej fazie budowy było to nawet 430 osób), a do wzniesienia ITPOK wykorzystano 3 000 t stali oraz 18 000 m³ betonu. Dźwig wykorzystywany do podnoszenia elementów wyposażenia technologicznego miał 80 m wysokości i ramię o zasięgu 50 m. Łączna powierzchnia użytkowa instalacji wynosi ok. 20 000 m2. Kubatura wszystkich obiektów składających się na ITPOK ma ponad 220 000 m3.

Zobacz także

Fot. "Majątkowe prawa autorskie SUEZ Zielona Energia Sp. z o.o."

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, żeby czytać dalej