Park Adama Mickiewicza
Opis
Park Adama Mickiewicza w Poznaniu powstał w latach 1907-1910 na terenie dawnych fortyfikacji i jest klasycznym przykładem harmonijnego połączenia architektury z zielenią.
Założenie parku jest ściśle związane z gmachem Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki, przed którym znajduje się długi basen z efektowną fontanną i ścieżką spacerową. Projekt całej dzielnicy opracował Joseph Stübben na początku XX wieku.
W centrum parku leży rozległa sadzawka z wysoko tryskającą fontanną, a w części północnej - reprezentacyjne schody podkreślające perspektywę teatru.
Południowa część parku płynnie przechodzi w Plac Adama Mickiewicza, gdzie stoją pomniki: Adama Mickiewicza oraz Ofiar Czerwca 1956 roku. Obie części parku łączą szpalery platanów, objęte w 2023 roku ochroną jako pomnik przyrody i chętnie wykorzystywane jako miejsce odpoczynku.
W Parku Adama Mickiewicza oprócz platanów skład florystyczny parku tworzą liczne gatunki drzew: daglezje, sosny czarne, świerki kłujące w odmianie sinej, a także wiązy, dęby, graby, klony i lipy. Wśród rzadszych okazów spotkać można bożodrzew gruczołkowaty, śliwę wiśniową, wierzbę mandżurską oraz brzozę brodawkowatą, które wzbogacają różnorodność przyrodniczą parku i podkreślają jego dendrologiczną wartość.
Dojazd
- tramwaje linii 3, 4, 9, 16, 19, 28 (przystanek "Fredry")
- tramwaje linii 3, 5, 6, 8, 12, 13, 17 ("Zamek")
- autobusy linii 163, 168, 169, 171 ("Zamek)
Inne
fontanna