naczynać

  • naczynać ndk nacząć dk, powsz. [napoczynać, napocząć]: Nacznij z jedny stróny, a nie ze wszystkich na roz. Inform. Kto ci kazał ten chleb naczynać? Najpierw tamten miał być zjedzony. Inform. [...] mole aby ino przy obrębie lewej nogawki naczły pory japać. Kto naczął ten tort? Przecież miał być dopiero na jutro. Zasłysz.Jak naczniesz, to już musisz całe zjeś, nik po tobie nie będzie jad. Zasłysz.