Konwencja Praw Osób Niepełnosprawnych oraz sposoby jej wdrażania

Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych to międzynarodowy traktat, który kompleksowo opisuje prawa osób z niepełnosprawnością i obowiązki państwa związane z realizacją tych praw. Konwencja pod pojęciem "osoby niepełnosprawne" rozumie osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, psychiczną, intelektualną lub w zakresie zmysłów, co może, w oddziaływaniu z różnymi barierami, utrudniać im pełny i skuteczny udział w życiu społecznym, na zasadzie równości z innymi osobami. W myśl Konwencji osoby z niepełnosprawnością to nie tylko bierni odbiorcy świadczeń, ale równoprawni obywatele, którzy mają prawo do niezależnego życia w lokalnej społeczności.

Konwencja ONZ o Prawach Osób Niepełnosprawnych przyjęta została przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 13 grudnia 2006 roku. Polska ratyfikowała Konwencję 6 września 2012r.


Jest to sposób formułowania przekazu tekstowego, który pozwala osobom z niepełnosprawnością intelektualną zapoznać się z informacjami i je zrozumieć. Teksty urzędowe z uwagi na oficjalny styl oraz specyfikę obowiązującej w administracji publicznej terminologii są szczególnie trudne w rozumieniu, co zakłóca proces komunikacji między urzędami a społeczeństwem i prowadzi do niepotrzebnych nieporozumień.