Diagnoza jest powszechnie znana: polska nauka odstaje od światowej czołówki. Słaba aktywność i wyniki w konkursach grantowych European Research Council są wskaźnikiem niezdolności do proponowania przełomowych programów badawczych. Niska pozycja Polski w europejskim rankingu innowacyjności jest w części skutkiem zbyt niskiego poziomu badań stosowanych i wdrożeniowych. Zwiększenie nakładów na badania naukowe, choć konieczne, jednak nie wystarczy. Potrzebna jest refleksja nad tym, jak dokonać zwrotu polskiej nauki ku badaniom przełomowym, zarówno podstawowym, jak i stosowanym.
Administracja państwowa i środowiska akademickie muszą wypracować lepsze metody interwencji w naukę; trzeba przemyśleć politykę inwestycyjną, alokację środków finansowych (w tym mechanizmy finansowego wspierania doskonałości naukowej) i działania organizacyjne. Nowy system musi inaczej traktować bardzo dobre jednostki naukowe a inaczej "producentów punktów", doceniać jakościowe aspekty twórczości naukowej, a nie tylko wymiar ilościowy. Poprawić trzeba system parametryzacji i kategoryzacji jednostek naukowych. Należy rozpoznać bariery instytucjonalne, które utrwalają przeciętność i zastanowić się, jakie zmiany strukturalne będą wspierać doskonałość naukową.
Konferencję razem z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego organizuje Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu wspólnie z Polską Akademią Nauk.
