Jak podaje mgr Krzysztof Kowalski jeden z autorów badania: - Jako pierwsi określiliśmy skład jadu rzęsorka. Wyniki ich badania zostały opublikowane w magazynie Journal of Mammalogy. By ustalić użyteczność jadu tego gatunku, wykonana została seria eksperymentów, które polegały na obserwacji polowań rzęsorka rzeczka na ofiary różnej wielkości. Jak się okazało, w przeciwieństwie do innego przedstawiciela tego gatunku, ryjówki, rzęsorek jest w stanie sprawniej pokonać swoje ofiary. Odnotowaliśmy istotny spadek w szybkości przewodzenia impulsów nerwowych po zaaplikowaniu jadu rzęsorka na nerw kulszowy żaby. Podobnie, zaaplikowanie jadu na mięsień łydkowy żaby spowodowało znaczący spadek siły skurczu tego mięśnia. Wyniki te potwierdzają, że jad rzęsorka ma silne właściwości paraliżujące.
W jadzie rzęsorka znaleziono obecność m.in. hialuronidazy, lizozymu c i fosfolipazy A2 (ostatni występuje u węży i odpowiada za silne toksyczne właściwości). Współautor publikacji dodaje także, że "wyniki tych badań mogą również być punktem wyjścia do opracowania nowych leków i zastosowania jadu rzęsorka w medycynie".
