Gołębie miejskie, mewy siwe i srebrzyste, dzięcioł, słonka, kos i wróbel - to pierwsi pierzaści pacjenci Dzikiego SOR-u przy ul. Jugosłowiańskiej. Pomocy wymagały też jeże wybudzone ze stanu hibernacji.
Opieką nad żyjącymi na wolności ptakami i ssakami w Poznaniu nadal zajmuje się Fundacja Ośrodek Rehabilitacji Dzikich Zwierząt w Kościanie. Do jej zadań w pierwszej kolejności należy zapewnienie pierzastym i futrzastym pacjentom pomocy ambulatoryjnej w punkcie przyjęć.
Po otrzymaniu pierwszej pomocy na poznańskim Dzikim SOR-ze zwierzęta są wypuszczane na wolność albo - w przypadku konieczności objęcia ich dalszym leczeniem i rehabilitacją - transportowane do ośrodka rehabilitacji w Spytkówkach pod Kościanem. Mieści się on na terenie parku krajobrazowego. Pacjenci dochodzą więc do zdrowia blisko natury, z dala od zgiełku dużego miasta.
Na pomoc mogą liczyć rodzime ptaki, jeże, wiewiórki, zające i inne drobne ssaki - kuny, łasice, bobry, wydry, borsuki, gronostaje itp., a w razie konieczności również sarny (po indywidualnym uzgodnieniu z ośrodkiem).
Zasady przyjmowania zwierząt - to warto wiedzieć!
Zwierzęta przyjmowane są od mieszkańców i służb miejskich 7 dni w tygodniu:
- w miesiącach zimowych i jesiennych: styczeń, luty, marzec oraz listopad i grudzień:
- od poniedziałku do soboty w godzinach od 9:00 do 20:00,
- w niedziele i święta od 10:00 do 18:00;
- od kwietnia do października:
- od poniedziałku do soboty w godzinach od 8:00 do 21:00,
- w niedziele i święta od 10:00 do 18:00.
Obsługa telefonu interwencyjnego dla mieszkańców Poznania - 726 386 322 - zapewniona jest we wszystkie dni tygodnia, w godzinach funkcjonowania punktu przyjęć. Pod podanym numerem dzwoniący otrzymuje informacje wyjaśniające, jak się zachować w momencie znalezienia zwierzęcia potrzebującego pomocy oraz te dotyczące zgłoszenia i przekazania go pod dalszą opiekę.
Dzwonić można również bezpośrednio do ośrodka w Spytkówkach - tel. 793 103 623.
Podczas przyjmowania pacjenta, osoba, która zdecydowała się go uratować, może zostać poproszona o wypełnienie formularza. Zebrane informacje pomogą w diagnostyce i ustaleniu planów leczenia, a następnie umożliwią powrót zwierzęcia do środowiska - w miejsce, z którego zostało zabrane.
Niemal 2,5 tysiąca uratowanych ptaków i blisko 500 ssaków
O tym, jak potrzebne jest miejsce pomocy dzikim zwierzętom, świadczą liczby. W minionym roku pracownicy Fundacji, w ramach umowy z Miastem, udzielili jej ponad 2350 ptakom i ponad 480 ssakom z terenu Poznania.
W tym czasie poznańska straż miejska zrealizowała ponad 1500 transportów na Dziki SOR. Funkcjonariusze SM są nie tylko przeszkoleni, ale też wyposażeni w odpowiedni sprzęt - klatki, transportery oraz inkubatory, wykorzystywane przede wszystkim do przewozu najmniejszych zwierząt, np. osesków i piskląt, które wypadły z gniazda. Relacje z działalności ośrodka na bieżąco można śledzić na Facebooku.
Po pierwsze - nie szkodzić
Wiele dzikich zwierząt podejmowanych jest z naturalnego środowiska bez powodu. Aby nie zaszkodzić im przez przypadek, przed udzieleniem ratunku należy zadzwonić na Dziki SOR. Taki kontakt jest bardzo ważny - podczas krótkiej rozmowy przekazane zostaną wskazówki co do przedmedycznej pomocy i zabezpieczenia pierzastego lub futrzastego pacjenta. Nie jest wskazane pojenie i karmienie młodych, rannych i chorych zwierząt. Już na etapie pierwszego kontaktu przez telefon można zweryfikować faktyczny stan ich zdrowia.
Gdy zwierzę jest ranne lub chore, pomocna jest reguła tzw. 3xC - tj. cicho, ciepło, ciemno. W odpowiednich warunkach potrzebujące pomocy stworzenie poczuje się bezpiecznie i nie będzie narażone na dodatkowy stres, co w znacznym stopniu wpływa na jego późniejszą rekonwalescencję.
Dodatkowe informacje
W przypadku wystąpienia zagrożeń życia lub zdrowia człowieka ze strony zwierzyny łownej lub udziału zwierzęcia w zdarzeniu komunikacyjnym właściwe pozostają procedury Wydziału Zarządzania Kryzysowego i Bezpieczeństwa - tel. 61 878 4149 lub 61 8888 666.
Uwaga! Miasto finansuje leczenie, opiekę i rehabilitację dzikich zwierząt z terenu Poznania. W przypadku interwencji podejmowanej poza jego granicami, należy korzystać z procedur wypracowanych w danej miejscowości. Najlepiej kontaktować się w tej sprawie z właściwym terenowo urzędem gminy, strażą gminną lub policją.
AJ/ WGK
