Studzienka została ufundowana w 1846 roku przez hrabiego Edwarda Raczyńskiego i jego żonę Konstancję jako jedna z czterech studzienek dostarczających wodę źródlaną ze wzgórz winiarskich. Jej powstanie było elementem pierwszego nowoczesnego systemu wodociągowego w mieście, którego celem była poprawa warunków zdrowotnych mieszkańców. Dzięki tym rozwiązaniom Poznań znalazł się w gronie pierwszych miast w regionie, które zapewniły dostęp do czystej wody pitnej.
Autorem projektu był Christian Gottlieb Cantian. Studzienka miała formę około sześciometrowej neogotyckiej kapliczki wykonanej z piaskowca, z centralnie umieszczoną figurą wzorowaną na Madonnie Sykstyńskiej Rafaela Santi. Obiekt został wkomponowany w ceglany mur szpitalny przy ul. Długiej. Całość została zniszczona w 1940 roku przez niemieckich okupantów.
Rekonstrukcja po 85 latach
Rekonstrukcję przeprowadzono w 2025 roku według projektu architekta Jacka Wilczaka. Prace były możliwe dzięki zaangażowaniu Miejskiego Konserwatora Zabytków oraz władz Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Inwestycję sfinansowano ze środków Rządowego Programu Odbudowy Zabytków - Polski Ład, a także z budżetu Miasta Poznania oraz Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego.
Figurę Madonny wykonał rzeźbiarz Marcin Sobczak, kamienną neogotycką kapliczkę odtworzył Marek Zielonka, a całość zrealizowała firma Orlikon sp. z o.o. Rekonstrukcja stanowi zwieńczenie inicjatywy społecznej zapoczątkowanej kilkanaście lat temu przez Stowarzyszenie Bono Serviamus oraz Towarzystwo Opieki nad Zabytkami.
Łączny koszt inwestycji wyniósł 2 mln zł.
