- Upamiętnienie Kazimierza Rucińskiego-Nagórnego jest wyrazem naszej odpowiedzialności za pamięć o tych, którzy swoją codzienną pracą budowali Poznań. To postać, która łączyła pracę architekta z głębokim zaangażowaniem społecznym - mówił Grzegorz Ganowicz, Przewodniczący Rady Miasta Poznania. - Historia jego oraz jego braci jest przykładem wielkopolskiej pracy organicznej w praktyce. Każdy z nich działał w innym obszarze - od kolei, przez architekturę, po bankowość i życie religijne - ale wspólnym mianownikiem była ich troska o rozwój naszego miasta.
Kazimierz Ruciński-Nagórny urodził się w 1873 roku w Poznaniu. Po ukończeniu studiów architektonicznych na politechnikach w Charlottenburgu, Monachium i Wiedniu uzyskał dyplom inżyniera architekta w 1902 roku. Wkrótce potem rozpoczął działalność projektową w rodzinnym mieście.
Po odzyskaniu niepodległości zaangażował się w pracę administracyjną. Pełnił funkcję kierownika Wydziału Budowlanego Urzędu Osadniczego, następnie radcy budownictwa i członka magistratu. Jako decernent Wydziału Budownictwa Naziemnego Zarządu Miejskiego miał istotny wpływ na rozwój infrastruktury i zabudowy Poznania w okresie międzywojennym.
Do jego dorobku należą m.in. projekty obiektów komunalnych, szkolnych i mieszkaniowych, które odpowiadały na potrzeby dynamicznie rozwijającego się miasta. Równolegle prowadził działalność naukową i popularyzatorską. Był autorem publikacji poświęconych architekturze Wielkopolski oraz przez czternaście lat kierował Towarzystwem Miłośników Miasta Poznania, inicjując działania na rzecz ochrony dziedzictwa i popularyzacji historii miasta.
W czasie II wojny światowej został aresztowany przez okupanta niemieckiego i deportowany do obozów koncentracyjnych. Zmarł w 1945 roku w Bergen-Belsen.
Rodzina zaangażowana w sprawy publiczne
Upamiętnienie Kazimierza Rucińskiego-Nagórnego stanowi jednocześnie przypomnienie dorobku całej rodziny. Rucińscy-Nagórni należeli do grona rodów silnie związanych z Poznaniem i Wielkopolską, pielęgnujących tradycje patriotyczne oraz społeczne.
Brat Kazimierza, Stanisław Ruciński-Nagórny, był inżynierem kolejnictwa i prezesem Dyrekcji Kolei Państwowych w Poznaniu, odgrywając istotną rolę w organizacji i modernizacji transportu w okresie II Rzeczypospolitej. Zginął w obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Stefan Ruciński-Nagórny działał w sektorze bankowości spółdzielczej i uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim, wspierając rozwój gospodarczy regionu. Z kolei Franciszek Ksawery Ruciński-Nagórny pełnił istotne funkcje w archidiecezji poznańskiej, angażując się w życie religijne i społeczne miasta.
