Pierwsza w Poznaniu i najstarsza na ziemiach polskich publiczna promenada spacerowa powstała w 1798 roku

Pierwsza w Poznaniu i najstarsza na ziemiach polskich publiczna promenada spacerowa powstała w 1798 roku według projektu Lindhorsta, zatwierdzonego i poprawionego przez J.Heermanna. Promenada (dzisiejsze Aleje Marcinkowskiego), o długości ponad 600 m i szerokości ponad 30 m, została obsadzona 4 rzędami włoskich topoli piramidalnych, a jej granicę stanowiły dwie jezdnie, o nawierzchni z "kocich łbów", przeznaczone dla ruchu konnego, gdyż promenada była zarezerwowana wyłącznie dla ruchu pieszego. Aleja ta była jednym z najbardziej popularnych miejsc spacerowych Poznania. Jej 3 odcinki zostały gruntownie przebudowane na początku XX wieku. I tak część północną alei obsadzono 2 rzędami lipy holenderskiej, część środkową 4 rzędami wiązów, a część południową platanami. Naturalnym przedłużeniem promenady był dzisiejszy plac Wolności - największy plac w mieście. Środek placu był pusty, natomiast na jego obrzeżach rosły gęste drzewa i krzewy, w każdą niedzielę odbywały się na nim tzw. koncerty promenadowe w wykonaniu orkiestr wojskowych.