Z badań GUS wynika, że przeciętne miesięczne dochody netto do dyspozycji statystycznego mieszkańca największych polskich miast, o liczbie mieszkańców od 500 tys. czyli Poznania, Wrocławia, Łodzi, Krakowa i Warszawy, wynoszą 2255 zł netto i są prawie o połowę większe niż średnia w kraju. Wskaźnik dochodu do dyspozycji, który porównuje poziom dochodów w tych miastach do średniej krajowej wynosi 149,3%. Głównym źródłem dochodów netto jest praca najemna, z której dochody na 1 mieszkańca wynoszą 1513 zł miesięcznie; emerytury - 401 zł miesięcznie oraz dochody z pracy na własny rachunek - 186 zł miesięcznie.
W porównaniu ze średnią w kraju, największe polskie miasta charakteryzują się wyższym wskaźnikiem feminizacji, ponad 2-krotnie wyższym poziomem wykształcenia mieszkańców oraz odmienną strukturą ludności (większy udział osób starszych i mniejszy osób młodych), Odmienna jest także sytuacja mieszkaniowa. W największych polskich miastach blisko 80% gospodarstw domowych, czyli prawie 2-krotnie więcej niż w kraju, zamieszkuje w budynkach wielorodzinnych, a 3,5-krotnie mniej - w budynkach jednorodzinnych.
Z wyników badania subiektywnej oceny przez gospodarstwa domowe własnej sytuacji finansowej wynika, że w największych polskich miastach połowa (50,8%) gospodarstw domowych deklaruje stałe trudności finansowe, a blisko jedna trzecia (32,1%) brak możliwości pokrycia z własnych środków nieoczekiwanego wydatku w wysokości 1150 zł. Na brak problemów finansowych wskazuje blisko jedna piąta (19,2%) gospodarstw domowych.
